Skip to content Skip to footer

In april las ik met de Hebban leesclub het boek ‘Eens ging de zee hier tekeer’ van Eva Vriend. Het boek gaat over de afsluiting van de Zuiderzee en de gevolgen hiervan op de vissersdorpen en hun inwoners. Het verhaal sprak me aan, omdat ik gefascineerd ben door (het ontstaan van) landschappen en ik moest bekennen dat ik maar weinig wist over het ontstaan van ons eigen IJsselmeer.

Ik had me voorgenomen om tijdens het lezen schetsen en aantekeningen te maken. Dat is boven verwachting gelukt; ik schetste pagina’s vol ideeën en kleine composities.

Een paar schetsen werkte ik uit in acrylinkt; prachtige kleine werkjes vol diepe blauwtinten met de weerspiegeling van zeewater en waar de grens tussen land en zee verdwijnt.

“Gewonnen land, Gestolen zee”

Wat ik hartverscheurend vond om te lezen is dat de Afsluitdijk gebouwd is van klei uit de Zuiderzee – zo leverde de Zuiderzee zelf de materialen die haar ondergang zou blijken te zijn. In mijn schetsen komt dit gegeven terug in grillige vormen van klei en steen; die zowel onder als boven water kunnen zijn.

Eens ging de zee hier tekeer deel 2.0

Afgelopen week ging ik verder met dit thema, waarbij ik vooral op zoek ging naar andere materialen en manieren voor de uitwerking. Ik werk steeds minder met acryl en meer met aquarel, potlood en krijt (daarover later meer; in het kort – de schadelijkheid van acryl voor het milieu begint me meer en meer tegen te staan).

Deze experimenten resulteerde in kleine kunstwerkjes, in zachte poederige lijnen en vormen. Ik ben er helemaal verliefd op en nu is het nog broeden op hoe ik dit verder ga ontwikkelen. Misschien blijft het wel bij mijn schetsboeken. Misschien ontwikkelt het zich tot een nieuwe collectie kunstwerkjes. Wie weet. Vanaf hier zie ik wel hoe het zich mag manifesteren…

Vind je het leuk om mijn review van het boek te lezen? Die vind je hier op Hebban.

Reageer