Skip to content Skip to footer

Al een tijdje wringt er iets. Mijn naam begon te knellen en paste niet meer helemaal bij wie ik ben. Toen ik in 2014 trouwde en er een naam bij kreeg, besloot ik mijn kunst onder mijn oude naam te blijven maken. Naamsbekendheid en zo… Maar inmiddels past het niet meer goed. Het voelt als het ontkennen van een stukje van mezelf. En ook praktisch; Eisenga kun je op wel minstens vijf manieren schrijven. Als ik mensen mijn url gaf, moest ik de naam altijd spellen en dan nog ging het weleens mis.

Ode aan de vrouwelijke lijn

Voortaan ga ik verder als Lisette Marije. Mijn eerste doopnaam is Marijtje, vernoemd naar mijn moeders moeder. Ik zou bijna Marije gaan heten, maar mijn roepnaam werd uiteindelijk Lisette. De naam Marije heb ik altijd gekoesterd, dus hoe mooi is het dat ik deze naam op deze manier kan voortzetten. Het voelt goed, deze zachte naam past bij mijn kunst en vol vertrouwen ga ik deze nieuwe weg in.

Reageer

Kunst in je mailbox

En een (digitaal) kunstwerkje cadeau bij je inschrijving

© by Lisette Marije 2020

© by Lisette Marije 2020